Remco Campert
Over deze auteur
Remco Wouter Campert wordt op 28 juli 1929 in Den Haag geboren als zoon van Jan Campert en Joekie Broedelet. In 1950 richt hij het tijdschrift
Braak op. Campert behoort tot de
Vijftigers. De Vijftigers experimenteren met vrije poëzie. Zij zetten zich af tegen hun voorgangers van
Forum en zetten het expressionisme en surrealisme in de poëzie voort. Hun gedichten bevatten veel woordspelingen en klankspellen.
Campert debuteert in 1951 met de gedichtenbundel
Vogels vliegen toch. Zijn gedichten hebben een verhalend element en zijn luchtig en ironisch. Onder deze ironie gaat veel weemoed en cynisme schuil. Bernlef noemt Campert "een mompelaar van steeds somberder levensberichten." Campert maakt zijn prozadebuut met
Eendjes voeren (1953). Zijn proza is luchtig en vaak humoristisch. Naast romans en novellen schrijft hij cursiefjes, filmscenario's en columns, waaronder een column in
De Volkskrant.
Liefdes schijnbewegingen (1963) en
Het leven is vurrukkulluk (1961) zijn populaire romans onder middelbare scholieren. In 1979 ontvangt hij de P.C. Hooftprijs voor zijn gehele oeuvre. Zijn meest recente werk bevat zowel poëzie als proza:
Rechterschoenen (1992),
Dichter (verzamelde gedichten, 1995),
Ohi, hoho, bang, bang (1995).